Abraxas

Click here to edit subtitle

Abraxas... όπως λέμε διυπάρχω επικινδύνως...

Συμβαίνει μια ξεχωριστή ώρα.

Την ώρα που οι θάνατοι που γεννιούνται είναι περισσότεροι παρά οι ζωές που πεθαίνουν.
Την ώρα που η απελπισία δείχνει να έχει κερδίσει και την τελευταία παρτίδα αλλά κανείς ακόμα δεν έχει προλάβει να σηκωθεί απ'το τραπέζι.
Συμβαίνει μια ώρα που είναι κλεμμένη από το φως και την αναζητά το σκοτάδι.
Εκείνη η μαυλιστική μουσική ακούγεται από τα ακροσύνορα της σκέψης. Δεν σε ενοχλεί, δεν σε αρπάζει, δεν σε καθηλώνει... σε προειδοποιεί... πολλές φορές νομίζεις πως σε απειλεί...
Το ρίγος της επαφής, ακέραιο, μεγαλοπρεπές, μυστηριώδες, ορθώνεται ξανά... δεν καταναλώνεται ολοκληρωτικά ο οβελίας της θυσίας και ο άγγελος του θανάτου μπορεί να πάρει και το δικό σου πρωτότοκο παιδί... κι όμως, προλαβαίνεις... προλαβαίνεις να μαρκάρεις το κατώφλι της εξώπορτας... εκείνος θα το δει και θα σε προσπεράσει...
Συμβαίνει λιγότερο συχνά πια κι όμως συμβαίνει... η επαφή απλώνεται πρώτα στη σάρκα, μετά εισδύει στα κύτταρα του αίματος κι ύστερα δροσίζει τους νευρώνες σου με μια αύρα πρωτόγνωρη... κάθε φορά τούτη η αύρα είναι πρωτόγνωρη όπως και η εμπειρία... αλλιώς η ύπαρξη καταδικάζεται για πάντα στον ενικό αριθμό... αλλιώς η διύπαρξη παραμένει μια λέξη νεκρή σε κάποιο λεξικό...

Συμβαίνει όταν είσαι απρoετοίμαστος... κι όμως ενεργός...
Και το θαύμα της επαφής είναι ολοζώντανο μέσα σου... περιμένει μονάχα μια δική σου λέξη, λέξη δύναμης, για να σαρκωθεί...

Και ο Κόσμος φτιάχνεται πάλι απ'την αρχή...



0:00/12:27

Sites, Blogs and Pages